Amerikaans full-contactreglement

Het Amerikaanse fullcontactkickboksen is door karateka's gebouwd, en dat is te zien. Aanvallen zijn beperkt tot boven de gordel — helemaal geen low kicks — en vechters dragen naast bokshandschoenen ook voetbeschermers. De clinch bestaat niet als fase; scheidsrechters halen bij contact uit elkaar. Knieën en ellebogen zijn verboden.

De regel die de code het sterkst kenmerkt is het trappenminimum. Omdat vroege fullcontactpartijen de neiging hadden in gewoon boksen te veranderen, legden sanctionerende organisaties een verplicht aantal trappen per ronde op — vaak acht — met straffen als dat niet werd gehaald. Het is het enige grote reglement dat voorschrijft hóé een vechter moet vechten in plaats van alleen wat niet mag.

De beperking tot boven de gordel verklaart ook waarom Amerikaanse fullcontactvechters het in de eerste internationale ontmoetingen zo zwaar hadden. Een vechter zonder verdediging tegen de low kick, tegenover een Thaise of Nederlandse tegenstander onder een reglement dat die wel toestond, zat binnen een ronde in de problemen. Die confrontaties — het bekendst Rick Roufus tegen Changpuek Kiatsongrit in 1988 — deden meer dan wat ook om de Amerikaanse scene richting low kicks te duwen.